Po ostatniej decyzji premiera Donalda Tuska o wycofaniu się z kandydowania w wyborach prezydenckich zrobiło się trochę nerwowo. Z Donaldem Tuskiem Lech Kaczyński nie miałby większych szans. Kiedy Lech Kaczyński został prezydentem Polski byłam rozczarowana i przerażona.

Okazuje się jednak, że nie jest aż tak źle i trzyma fason. ( choć trochę za bardzo fafluni pod nosem). Nawet pani prezydentowa odnalazła się w roli. Nie jest to para prezydencka moim marzeń, ale cóż. Kto powinien zastąpić Donka by pokonać Kaczorka?
Nie jestem zagorzałą wielbicielką żadnej partii. Co więcej ... uważam, że różnorodność poglądów jest wskazana a równowaga potrzebna. Zarówno całkowite oddanie władzy PO jak i PIS-owi jest szkodliwe dla Polski. Nie jestem zwolenniczką teorii w której prezydent i premier powinni być z jednej partii by rządziło się płynnie i bez zakłóceń. Zresztą nie ma co wierzyć w bezinteresowność polityków. Każdemu z nich de facto chodzi o władzę, pieniądze i sławę. W każdym razie kandydatów jest kilku a wśród nich największe szanse (moim skromnym zdaniem ) ma Radosław Sikorski.
Nie bez szans pozostaje Włodzimierz Cimoszewicz i Andrzej Olechowski. Przwodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek kandydować nie będzie ze zrozumiałych przyczyn. Na pewno miałby duże szanse.
Jak wiadomo wyborcy-kobiety patrzą również na wygląd. Dobrej prezencji nie można odmówić żadnemu z panów, zresztą jak i inteligencji, doświadczenia czy wiedzy.
Pamiętajmy również, że prezydentura to głównie funkcja reprezentacyjna, więc im przystojniejszy tym lepiej