Trwa wyjątkowy, niezwykle prestiżowy i ciekawy konkurs Chopinowski. Od kilku tygodni odbywają się przesłuchania pianistów z całego świata. W wielu przypadkach można podziwiać nienaganną technikę, świetne opanowanie trudnych utworów a także wirtuozerię i wrażliwość. Od wielu lat króluje jednak poprawność i przerysowana zgodność z „ duchem Chopina". W zasadzie oddawanie ducha epoki w której komponował Chopin jest koniecznością, bo w innym wypadku utwory te stracą moc ściśle związaną z romantyzmem. Jednak od wielu lat czekam na jakieś przełomowe wykonanie, porywające i zaskakujące, na interpretację oryginalną i niezwykłą. Japończycy są idealni, można powiedzieć- nieskazitelni, ale brakuje im w większości osobowości i stylu. I to jest całe sedno problemu. Jury szuka tego czegoś co nie jest przewidywalne, wyuczone i szkolne. Dlatego moim zdaniem zabrakło w 3 etapie kandydata z tego kraju. Trzymam kciuki za reprezentantów Polski a także za Nikolay'a Khozyainov'a i Miroslav'a Kultyshev'a z Rosji.Zachęcam Was do odwiedzenia filharmonii, pójścia na koncert, lub kupienia płyty z muzyką Chopina. To co charakteryzuje jego muzykę to piękno, estetyka, namiętność, sentymentalizm i tęsknota. Elementy polskości i ludowości przewijające się w mazurkach czy scherzach są po prostu gustownie, pięknie i z klasą podane.
Był taki moment w moim życiu naprawdę dużej fascynacji muzyką Chopina. Mając kilkanaście lat kupiałam karnet na wszystkie koncerty i przesłuchania eliminacyjne konkursu Chopinowskiego i przesiadywałam godzinami w filharmonii słuchając interpretatorów z całego świata. W folderze zaznaczałam swoich faworytów i spisywałam swoje oceny.
Wszystkich młodych ludzi zachęcam do poszerzania swoich muzycznych horyzontów i rozwijania zainteresowań . Nie zamykajcie się na jeden gatunek. Możecie słuchać rapu, hip-hopu czy muzyki dance, równocześnie chodząc do filharmonii na Chopina czy nawet trudnego w odbiorze i niezwykle skomplikowanego Lutosławskiego.