Zastanawiam się dlaczego w Polsce nie ma dziennikarzy muzycznych z prawdziwego zdarzenia. Oczywiście jest kilku fachowców, ale generalnie większość to zupełne nieporozumienia. Jak dziennikarz muzyczny może nie znać się nie muzyce ? Nasi dziennikarze muzyczni mają daty, nazwy płyt i nazwiska artystów w jednym palcu , ale to tylko wiedza encyklopedyczna.
Bez wykształcenia typowo muzycznego i bez merytorycznej wiedzy wypowiada się o muzyce Kuba Wojewódzki i nazywa się oficjalnie dziennikarzem muzycznym. Co za parszywy medialny oszust. Żeby pisać o muzyce to całe życie trzeba poświęcić tej dziedzinie i zdobyć gruntowne wykształcenie muzyczne.
Bez wykształcenia typowo muzycznego i bez merytorycznej wiedzy wypowiada się o muzyce Kuba Wojewódzki i nazywa się oficjalnie dziennikarzem muzycznym. Co za parszywy medialny oszust. Żeby pisać o muzyce to całe życie trzeba poświęcić tej dziedzinie i zdobyć gruntowne wykształcenie muzyczne.
Kuba Wojewódzki i Robert Leszczyński z tupetem i pewnością siebie oceniają występy gwiazd, piszą recenzje płyt, krytykują koncerty. Budzący powszechne politowanie Wojewódzki, zdesperowany prawie 50 letni stary-malutki, cierpiący na niedowład męskiego członka, zakłamane bydle, które dla kasy zrobi wszystko, pozwala sobie na nazywanie się dziennikarzem muzycznym.
Nie ma mowy o profesjonalnym dziennikarstwie muzycznym w jego przypadku. Kuba pomija w krytycznych ocenach swoich znajomków i kolegów bankietowo-imprezowych, łączą go dziwne związki z damskim bokserem, zadaje się z wokalistkami bez głosu, które mają przy dupie kasę, a i dupę otwartą na jego zachcianki. Lubi otaczać się naiwnymi panienkami ,które będą wielbić go bezgranicznie za cenę kilku fotek u jego boku w prasie kolorowej. Facet jest zakompleksioną chodzącą dziennikarską parodią.
Jako showman jest niezastąpiony. Do jego programu natomiast przychodzą głównie desperaci, którzy potrzebują taniej i prymitywnej reklamy. Dają z siebie zrobić durniów i macać się po tyłkach. Co z tego, że jest błyskotliwy, inteligentny o niecodziennym usposobieniu sarkastyczno-ironicznym, skoro próbuje zajmować się działką o której uprawianiu nie ma pojęcia czyli muzyką. To showman, ale nie dziennikarz muzyczny. Utrzymuje się w showbiznesie z chamstwa, z braku zasad i zahamowań. W tym jest mocny. Natomiast jako profesjonalny dziennikarz muzyczny nie ma racji bytu.
Jako showman jest niezastąpiony. Do jego programu natomiast przychodzą głównie desperaci, którzy potrzebują taniej i prymitywnej reklamy. Dają z siebie zrobić durniów i macać się po tyłkach. Co z tego, że jest błyskotliwy, inteligentny o niecodziennym usposobieniu sarkastyczno-ironicznym, skoro próbuje zajmować się działką o której uprawianiu nie ma pojęcia czyli muzyką. To showman, ale nie dziennikarz muzyczny. Utrzymuje się w showbiznesie z chamstwa, z braku zasad i zahamowań. W tym jest mocny. Natomiast jako profesjonalny dziennikarz muzyczny nie ma racji bytu.