Edyta Górniak wydaje płytę. 14 lutego będzie miał premierę album „ MY ". Jeśli wszystkie utwory będą na poziomie dwóch singli zapowiadających „ MY" to nawet za darmo nie chcę wziąć tego do ręki, nie mówiąc o poświęceniu czasu na przesłuchanie.
Czekam na Edytę, która nie jest zagubiona. Czekam na Edytę, która pnie się do góry, a jej piosenki powodują, że serce rośnie. Czekam na Edytę, która wzrusza do łez, dotyka swą wrażliwością głębokich pokładów emocji i uczuć. Czasy się zmieniają i nie oczekuję, że powstanie drugi „ Dotyk ". Uważam jednak, że Górniak nie wykorzystuje swoich umiejętności i talentu w odpowiedni sposób. Marnuje głos śpiewając kompozycje kompletnie niedostosowane do niej. Czasem myślę, że powinna dokonać mentalnej aborcji i zacząć wszystko od nowa.
Już dawno powinna śpiewać utwory największych kompozytorów świata i wybijać się ponad polską szarą przeciętność. Niestety ona dalej babra się w tym bagnie i pomimo wielkiego głosu, coraz bardziej staje się mała. Obawiam się, że skończy jak Villas.
P.S Jak Wam się podoba okładka? Edyta wygląda tu jak Chrystus w koronie cierniowej. Niepotrzebnie robi z siebie cierpniętnicę, jakby to jej życie było długą drogą krzyżową. Przesada.